‘Honderd uur nacht’ gerecenseerd

 

Het is de hoogste tijd voor Anna Woltz.

-Monique Burger in het boekenpanel van De Wereld Draait Door

 

J/M:
‘Een schitterend boek. Wie de laatste paar boeken van Anna Woltz kent, koopt ongezien haar nieuwste titel. En wie dat nog niet deed, zou daar nu mee moeten beginnen!’

 

Bas Maliepaard in Trouw:
‘Een jaar na het heerlijke kinderboek Mijn bijzonder rare week met Tess (Griffel-kanshebber!) levert Anna Woltz een vaardig geschreven, filmische jeugdroman af voor iets oudere lezers, waarin spanning en psychologie perfect in balans zijn.’

Lees de hele recensie hier.

 

Pjotr van Lenteren geeft vier sterren in de Volkskrant:
‘Woltz weet rechttoe-rechtaan meidenthematiek iets rauws, poëtisch én filosofisch mee te geven.’

 

Mirjam Noorduijn geeft vier sterren in NRC Handelsblad:
‘Het is de hoogste tijd voor Anna Woltz. Althans, volgens het DWDD-boekenpanel. Daar werd Woltz’ jeugdroman Honderd uur nacht getipt als een van de vier aprilboeken die je niet had mogen missen. Terecht: Woltz is nog jong (1981) maar heeft al een hele rits kinderboeken op haar naam staan en wordt steeds beter. …Emilia’s vertelstem is authentiek en lichtvoetig, haar observaties over schijn en wezen zijn raak en cynisch … een eerlijk coming-of-age avontuur.’

Lees de hele recensie hier.

 

Toin Duijx in Sneins Petiele:
‘Het is opzienbarend wat voor een ontwikkeling de schrijfster Anna Woltz (1981) heeft doorgemaakt. … Ze overtreft met dit boek haar zeer positief ontvangen Mijn bijzonder rare week met Tess. … Anna Woltz is definitief toegetreden tot de top tien van meest literaire jeugdboekenschrijvers van dit moment.’

 

7Days:
‘Met Honderd uur nacht blaast Anna Woltz iedereen omver. … Emilia, de hoofdpersoon, is enorm intrigerend. … De rare wendingen en de grappige ontmoetingen tijdens orkaan Sandy zetten Emilia én de lezer aan het denken over zichzelf. … De orkaanmisère is prachtig beeldend beschreven vol zinnen die je op een papiertje krabbelt en boven je bed hangt.’

 

Edward van de Vendel:
‘Anna Woltz begrijpt haar personages. Dat blijkt ook weer uit dit warme boek. Er is een buiteling aan gebeurtenissen, maar ze vergeet nooit hoe elk van die vier kinderen zich voelt, en laat ons dichtbij ze komen. HONDERD UUR NACHT is opnieuw een gelukkig bewijs van Woltz’ kunnen.’

Meer leestips van Edward vind je hier.

 

Jaap Friso geeft een 8 op jaapleest.nl:
‘… Net als in het sublieme Mijn bijzonder rare week met Tess gaat het over de breekbare relatie tussen kinderen en hun ouders, waarbij kinderen het initiatief naar zich toetrekken. … Honderd uur nacht is een bruisende, bomvolle en hypermoderne jeugdroman met opnieuw een verzoenend slot. Smaakt naar meer.’

Lees de hele recensie hier.

 

Susan Venings op Kinderboekenpraatjes.nl:
Na het lezen van Honderd uur nacht kan er geen twijfel meer over bestaan: Anna Woltz behoort tot onze beste kinderboekschrijvers! … Woltz kan veel zeggen in weinig woorden … Honderd uur nacht is een prachtig geschreven boek met een boeiend verhaal waarin veel gebeurt en met personages om voor altijd in je hart te sluiten.’

Lees de hele recensie hier.

 

tzum.nl:
‘Het boek zit bomvol, het komt als een orkaan over je heen, en zo is het ook opgeschreven. Er zit vaart in. Daarbij drukt Woltz zich regelmatig uit in originele, bijzonder beeldende en rake metaforen. Honderd uur nacht is een fijne jeugdroman die prikkelt en aanzet tot denken. Honderd uur nacht is geschikt voor kinderen vanaf 12 jaar, maar ook zeker aan te raden voor volwassenen.’

Lees de hele recensie hier.

 

Dagblad de Limburger:
‘Een heerlijk boek.’

 

Meiden Magazine:
‘Als je begint, kan je niet meer stoppen.’

 

Andrea Kluitmann, vertaalster:
‘Anna Woltz bouwt in haar roman een wereld waarin ik nog uren had willen blijven, want ik kon haar personages zo goed horen en begrijpen. Het voelt een beetje zoals Emilia’s moeder het verwoord: “We zweven allemaal alleen tussen de sterren. Dat moet je accepteren. En als je in je leven een paar mensen vindt die op gehoorsafstand naast je zweven, dan moet je blij zijn.” Ik werd van dit boek bijzonder blij … Ergens zegt Emilia over haar begaafde moeder: “Ik wenste alleen dat ik iets meer was zoals zij. Dat ik een talent had waar alles voor moest wijken. Dan hoefde ik niet meer te twijfelen. Dan wist ik wie ik was.”
Anna Woltz weet hopelijk intussen heel precies wie ze is: een groot schrijftalent.’