Evi, Nick en ik

Dit boek gaat over de raarste zomer van mijn leven.

Het begon ermee dat Nick uit groep acht voor het eerst tegen me praatte. Op een bruiloft nog wel. En diezelfde dag wilde Evi opeens vriendinnen worden. Ik begreep er niks van, want dat eigenwijze kind maakt alleen maar ruzie. Vooral met haar stiefmoeder.
Daarna gebeurde alles tegelijk: ik ontvoerde een bruine kip, zaagde heel veel bomen om en ontdekte dat ik verliefd was. Toen gebeurde er een vreselijk ongeluk.

Gek. Kan de raarste vakantie van je leven ook de allerbeste zijn?

 

Illustraties Jeska Verstegen
Leopold, 2011
Leeftijd: 9 +
Prijs: € 12.95
ISBN: 9789025857943

 

Querido, 2016
ISBN: 9789045119724

 

 

 

 

Dat Anna Woltz (1981) kan schrijven wisten we al, maar haar sprankelende nieuwe boek is daar wel het overtuigendste bewijs van: alles eraan klopt. … Woltz beheerst de plot tot in de puntjes en brengt de verhalen knap bij elkaar. … Wat een geestig, ontroerend en goed geschreven (zomer)boek is dit.
-Bas Maliepaard in Trouw

De kracht van het verhaal zit in de sprankelende dialogen tussen deze drie verschillende kinderen. Woltz weet hun karakters mooi neer te zetten
-Susan Venings op Kinderboekenpraatjes.nl

 

Inspiratie

 

Bij mijn ouders in de Betuwe wonen vijf kippen. Eerst vond ik het maar rare beesten, want ik ben aan honden gewend. Die kippen verstonden nooit iets van wat ik tegen ze zei (en dat doet onze hond Fabeltje wel!), ze hadden veren en harde snavels en kale poten, en soms werden ze opeens broeds. Dan zaten ze wekenlang in hun hok te broeden, terwijl er niet eens eieren waren! Soms legde één van de andere kippen een ei in het hok, en dan ging de broedse kip daar snel op zitten. Maar er kwam nooit iets uit die eieren, want we hebben helemaal geen haan…
Toen kocht mijn moeder bevruchte eieren bij een boerderij. Daar mocht onze wit-zwarte kip Emma op broeden. Dat deed ze braaf drie weken lang – en toen zag ik opeens dat kippen nog niet zo stom zijn! Emma wist precies hoe ze moest broeden, en toen de eieren uitkwamen, wist ze precies hoe ze voor haar kuikens moest zorgen.
Wisten mensen dat maar, dacht ik toen. Wisten mensen altijd maar zo goed wat ze moeten doen en hoe ze voor elkaar moeten zorgen… Daarom heb ik Evi, Nick en ik geschreven. Over een stiefkind en stiefkuikens, over een eenzaam meisje dat stiekem een kip laat broeden in een klerenkast en over een goudbruine kip die precies weet wat ze moet doen.

2016: Uitgeverij Querido geeft Evi, Nick en ik uit met een nieuwe kaft.
In de tuin van mijn ouders. Op mijn knie zit mijn kip Britta en op de voorgrond zie je Olivia die we Shabbykip noemden omdat haar veren zo slordig waren.
Emma met haar kuikens.