Red mijn hond!

Jessie vertelt altijd alles aan haar hond Kaj. Zelfs dat ze Tim uit groep 8 zo leuk vindt. Niemand anders weet dat. Maar dan gebeurt er een ramp: Kaj ontsnapt uit de tuin en gaat achter een kudde schapen aan. En een hond die schapen vermoordt, moet worden afgemaakt…

Jessie is wanhopig. Kaj heeft nog maar twee dagen te leven. Ze heeft er alles voor over om hem te redden. Huisarrest. Een gedicht schrijven. Weglopen. Maar wat moet ze doen als ze op haar vlucht midden in de nacht ontdekt wordt door de zoon van de schapenboer? En als dat ook nog eens Tim is? Hoe red je de liefste hond van de wereld?

 

Leopold, 2008
Tekeningen: Saskia Halfmouw
Leeftijd: 9 +
Prijs: € 10,00
ISBN: 97890252603

 

Bekroond door de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury 2010

 

Inspiratie

 

Red mijn hond! gaat over één witte herdershond, maar toen ik het boek schreef, dacht ik aan twee honden:

De eerste hond leefde eenenveertig jaar geleden en heette echt Kaj. Hij was de allereerste hond van mijn ouders. Een witte samojeed die heel lief was, maar ook moeilijk, omdat hij altijd een beetje een wilde hond bleef. Op een avond ontsnapte Kaj en ging hij urenlang achter schapen aan. Net zo lang totdat er elf schapen dood waren. Verschrikkelijk! De schapenboer was woedend, en vond dat Kaj afgemaakt moest worden. Achterin Red mijn hond! lees je hoe dat afliep…

De tweede hond leefde van 2001 tot 2012 en heette Jefta. Hij was een witte herdershond en woonde bij mijn ouders – maar hij was ook van mij! Jefta was de liefste hond van de wereld en zou nooit achter schapen aangaan. Op mijn verjaardag hielp hij met het uitpakken van de cadeautjes. Wanneer ik verdrietig was, legde hij zijn kop op mijn been. En wanneer ik thuiskwam, rende hij zingend en piepend rondjes om het huis, zo blij was hij dan.

Saskia Halfmouw maakte het omslag voor dit boek, en tekende de hondjes die aan het begin en einde van elk hoofdstuk staan. Om precies te weten hoe Jefta er uitziet, is ze een middag lang bij hem op bezoek geweest om heel veel tekeningen en foto’s van hem te maken. Jefta voelde zich een echte ster en werd erg opgewonden van alle aandacht. Zo opgewonden dat hij geen moment stil bleef zitten voor een foto…

Toen ik over Jessie’s Kaj schreef, moest ik steeds aan Jefta denken. Jefta leefde toen nog en was pas zeven. Maar net als Jessie werd ik helemaal verdrietig wanneer ik dacht aan het hondvormige gat dat Jefta zou achterlaten in mijn leven… En het klopte: toen Jefta in 2012 doodging, heb ik hard gehuild. We hebben hem in de tuin begraven, gewikkeld in zijn lievelingsdeken en samen met zijn lievelingsspeeltje.

Gelukkig hebben mijn ouders nu een nieuwe hond: een fantastische kleine Sheltie die Fabeltje heet. We missen Jefta nog steeds, maar het hondvormige gat is opgevuld!

De echte Kaj
Fabeltje